Φύλαξόν με, κύριε, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα.

ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις.

ἐθαυμάστωσεν πάντα τὰ θελήματα αὐτοῦ ἐν αὐτοῖς.

μετὰ ταῦτα ἐτάχυναν·

οὐ μὴ συναγάγω τὰς συναγωγὰς αὐτῶν ἐξ αἱμάτων

οὐδὲ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου.

σὺ εἶ ὁ ἀποκαθιστῶν τὴν κληρονομίαν μου ἐμοί.

καὶ γὰρ ἡ κληρονομία μου κρατίστη μοί ἐστιν.

ἔτι δὲ καὶ ἕως νυκτὸς ἐπαίδευσάν με οἱ νεφροί μου.

ὅτι ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν, ἵνα μὴ σαλευθῶ.

καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου,

ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ᾽ ἐλπίδι,

οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν.

πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου,

τερπνότητες ἐν τῇ δεξιᾷ σου εἰς τέλος.