1 1 ῎Ανθρωπός τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Αυσίτιδι, ᾧ ὄνομα Ιωβ,

καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀληθινός, ἄμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής,

ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος.

2 ἐγένοντο δὲ αὐτῷ υἱοὶ ἑπτὰ καὶ θυγατέρες τρεῖς. 3 καὶ ἦν τὰ κτήνη αὐτοῦ πρόβατα ἑπτακισχίλια,

κάμηλοι τρισχίλιαι,

ζεύγη βοῶν πεντακόσια,

ὄνοι θήλειαι νομάδες πεντακόσιαι,

καὶ ὑπηρεσία πολλὴ σφόδρα

καὶ ἔργα μεγάλα ἦν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γῆς·

καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος εὐγενὴς τῶν ἀφ᾽ ἡλίου ἀνατολῶν.

4 συμπορευόμενοι δὲ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους

ἐποιοῦσαν πότον καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν

συμπαραλαμβάνοντες ἅμα καὶ τὰς τρεῖς ἀδελφὰς αὐτῶν

ἐσθίειν καὶ πίνειν μετ᾽ αὐτῶν.

5 καὶ ὡς ἂν συνετελέσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ πότου,

ἀπέστελλεν Ιωβ καὶ ἐκαθάριζεν αὐτοὺς ἀνιστάμενος τὸ πρωὶ

καὶ προσέφερεν περὶ αὐτῶν θυσίας κατὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν

καὶ μόσχον ἕνα περὶ ἁμαρτίας περὶ τῶν ψυχῶν αὐτῶν·

ἔλεγεν γὰρ Ιωβ Μήποτε οἱ υἱοί μου ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτῶν κακὰ ἐνενόησαν πρὸς θεόν.

οὕτως οὖν ἐποίει Ιωβ πάσας τὰς ἡμέρας.

6 Καὶ ὡς ἐγένετο ἡ ἡμέρα αὕτη,

καὶ ἰδοὺ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ θεοῦ παραστῆναι ἐνώπιον τοῦ κυρίου,

καὶ ὁ διάβολος ἦλθεν μετ᾽ αὐτῶν.

7 καὶ εἶπεν ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ Πόθεν παραγέγονας;

καὶ ἀποκριθεὶς ὁ διάβολος τῷ κυρίῳ εἶπεν

Περιελθὼν τὴν γῆν καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν ὑπ᾽ οὐρανὸν πάρειμι.

8 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ κύριος

Προσέσχες τῇ διανοίᾳ σου κατὰ τοῦ παιδός μου Ιωβ,

ὅτι οὐκ ἔστιν κατ᾽ αὐτὸν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς

ἄνθρωπος ἄμεμπτος, ἀληθινός, θεοσεβής,

ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος;

9 ἀπεκρίθη δὲ ὁ διάβολος καὶ εἶπεν ἐναντίον τοῦ κυρίου

Μὴ δωρεὰν σέβεται Ιωβ τὸν θεόν;

10 οὐ σὺ περιέφραξας τὰ ἔξω αὐτοῦ καὶ τὰ ἔσω τῆς οἰκίας αὐτοῦ

καὶ τὰ ἔξω πάντων τῶν ὄντων αὐτῷ κύκλῳ;

τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ εὐλόγησας

καὶ τὰ κτήνη αὐτοῦ πολλὰ ἐποίησας ἐπὶ τῆς γῆς.

11 ἀλλὰ ἀπόστειλον τὴν χεῖρά σου καὶ ἅψαι πάντων, ὧν ἔχει·

εἰ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει.

12 τότε εἶπεν ὁ κύριος τῷ διαβόλῳ

᾿Ιδοὺ πάντα, ὅσα ἔστιν αὐτῷ, δίδωμι ἐν τῇ χειρί σου,

ἀλλὰ αὐτοῦ μὴ ἅψῃ.

καὶ ἐξῆλθεν ὁ διάβολος παρὰ τοῦ κυρίου.

13 Καὶ ἦν ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη,

οἱ υἱοὶ Ιωβ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ

ἔπινον οἶνον ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν τοῦ πρεσβυτέρου.

14 καὶ ἰδοὺ ἄγγελος ἦλθεν πρὸς Ιωβ καὶ εἶπεν αὐτῷ

Τὰ ζεύγη τῶν βοῶν ἠροτρία,

καὶ αἱ θήλειαι ὄνοι ἐβόσκοντο ἐχόμεναι αὐτῶν·

15 καὶ ἐλθόντες οἱ αἰχμαλωτεύοντες ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς

καὶ τοὺς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν μαχαίραις·

σωθεὶς δὲ ἐγὼ μόνος ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.

16 ῎Ετι τούτου λαλοῦντος ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος καὶ εἶπεν πρὸς Ιωβ

Πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέκαυσεν τὰ πρόβατα καὶ τοὺς ποιμένας κατέφαγεν ὁμοίως·

καὶ σωθεὶς ἐγὼ μόνος ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.

17 ῎Ετι τούτου λαλοῦντος ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος καὶ εἶπεν πρὸς Ιωβ

Οἱ ἱππεῖς ἐποίησαν ἡμῖν κεφαλὰς τρεῖς

καὶ ἐκύκλωσαν τὰς καμήλους καὶ ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς

καὶ τοὺς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν μαχαίραις·

ἐσώθην δὲ ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.

18 ῎Ετι τούτου λαλοῦντος ἄλλος ἄγγελος ἔρχεται λέγων τῷ Ιωβ

Τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου ἐσθιόντων καὶ πινόντων παρὰ τῷ ἀδελφῷ αὐτῶν τῶν πρεσβυτέρῳ

19 ἐξαίφνης πνεῦμα μέγα ἐπῆλθεν ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ ἥψατο τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς οἰκίας,

καὶ ἔπεσεν ἡ οἰκία ἐπὶ τὰ παιδία σου, καὶ ἐτελεύτησαν·

ἐσώθην δὲ ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.

20 Οὕτως ἀναστὰς Ιωβ διέρρηξεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ

καὶ ἐκείρατο τὴν κόμην τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ

καὶ πεσὼν χαμαὶ προσεκύνησεν καὶ εἶπεν

21 Αὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου,

γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ·

ὁ κύριος ἔδωκεν, ὁ κύριος ἀφείλατο·

ὡς τῷ κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτως καὶ ἐγένετο·

εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον.

22 ᾿Εν τούτοις πᾶσιν τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ

οὐδὲν ἥμαρτεν Ιωβ ἐναντίον τοῦ κυρίου

καὶ οὐκ ἔδωκεν ἀφροσύνην τῷ θεῷ.