καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τὸ ἀνόμημά μου·
καὶ ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας μου καθάρισόν με.
καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστιν διὰ παντός.
καὶ τὸ πονηρὸν ἐνώπιόν σου ἐποίησα,
ὅπως ἂν δικαιωθῇς ἐν τοῖς λόγοις σου
καὶ νικήσῃς ἐν τῷ κρίνεσθαί σε.
καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέν με ἡ μήτηρ μου.
τὰ ἄδηλα καὶ τὰ κρύφια τῆς σοφίας σου ἐδήλωσάς μοι.
πλυνεῖς με, καὶ ὑπὲρ χιόνα λευκανθήσομαι.
ἀγαλλιάσονται ὀστᾶ τεταπεινωμένα.
καὶ πάσας τὰς ἀνομίας μου ἐξάλειψον.
καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.
καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιόν σου μὴ ἀντανέλῃς ἀπ᾽ ἐμοῦ.
καὶ πνεύματι ἡγεμονικῷ στήρισόν με.
καὶ ἀσεβεῖς ἐπὶ σὲ ἐπιστρέψουσιν.
ἀγαλλιάσεται ἡ γλῶσσά μου τὴν δικαιοσύνην σου.
καὶ τὸ στόμα μου ἀναγγελεῖ τὴν αἴνεσίν σου.
ὁλοκαυτώματα οὐκ εὐδοκήσεις.
καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην ὁ θεὸς οὐκ ἐξουθενώσει.
καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη Ιερουσαλημ·
ἀναφορὰν καὶ ὁλοκαυτώματα·
τότε ἀνοίσουσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου μόσχους.




